Kein Geloel, podcast machen!

Zaterdag 16 juli 2016. Het was een warme zomerse dag, waarop ik in het bijzijn van mijn dierbaren in de tuin mijn verjaardag vierde. Naarmate het later en later werd, en steeds meer mensen huiswaarts keerden, ontrafelde zich een bekend fenomeen: Freek, Marijn, Rob, Thijs en Wesley, mijn Feyenoord-vrienden, bleven als laatsten over en vermaakten zich prima tot in de late uurtjes in mijn tuin.

Hoe het begon

Ik zag mijn kans schoon en stelde mijn vrienden tegen beter weten in een vraag die ik ze al langer dan een jaar stelde: “Zullen we een podcast over Feyenoord starten?” Na de zoveelste uitleg wat een podcast nou was, en waarom we er in vredesnaam zelf eentje moesten starten, volgde een onverwachte instemming van vier van mijn vijf vrienden. Marijn, inmiddels beter bekend als de zanger van het Sam Larsson-liedje, zag er geen heil in en vroeg zich af wie wij wel niet dachten te zijn om publiekelijk een mening over Feyenoord te verkondigen.

Ons antwoord daarop was heel duidelijk: Feyenoord-supporters. Een gemiddelde supporter beleeft Feyenoord anders dan een oud-voetballer of analist. Belevenissen vanaf de tribunes, of ergernissen over de kaartverkoop, zul je niet snel horen bij Studio Voetbal, maar zijn wel degelijk zaken waar supporters een duidelijke mening over (mogen) hebben. Dat gevoel versterkte ons idee, dat er daadwerkelijk ruimte was voor een speciale podcast over Feyenoord. Zelfs als het gemaakt zou worden door vijf nobody’s.

 

Historisch beeld: De opnames van de proefuitzending van Kein Geloel in volle gang, een week voor de allereerste aflevering.
Bliksemstart

De geboorte van de eerste clubpodcast in Nederland was een feit. Er werd besloten dat als we dit echt wilden doen, we direct bij de start van het seizoen moesten beginnen. Een logisch idee, maar daarmee maakten we het onszelf ontiegelijk moeilijk. De start van het officiële seizoen was immers twee weken later, en we hadden los van het idee helemaal niks. Geen opnameapparatuur, geen format, geen naam. Helemaal niks.

Wat er vervolgens gebeurde, typeert onze vriendengroep. Er werden via WhatsApp letterlijk duizenden berichten verstuurd, met suggesties voor de show. In een recordtempo bedachten we hoe we het ongeveer wilden gaan doen. Een week voor de eerste echte show (opnames op 1 augustus 2016) deden we een proefopname, waarin het enthousiasme alleen maar werd vergroot. Toen we last-minute ook nog een naam (en bijbehorend logo) hadden bedacht was het een feit: Kein Geloel was geboren!

De rest is geschiedenis. We werden positief ontvangen en werden vanaf het eerste moment goed beluisterd, wat deels te maken zal hebben met het feit dat we bleken te zijn gestart in het beste seizoen denkbaar. De sportieve successen, maar ook de tegenslagen, brachten jullie, de volgers, en ons dicht bij elkaar, wat bijdroeg aan sterke, inhoudelijke shows.

Achter de schermen

Inmiddels zijn we aan het derde seizoen begonnen en hebben we ons in de tussentijd verder doorontwikkeld. Op de verschillende sociale media leveren we geregeld unieke content (met als hoogtepunt de wekelijkse Facebook Livesessie op de maandagavond). We hebben een site met een wekelijkse column en we organiseren af en toe evenementen. Maar ik durf wel te stellen dat het daar niet bij blijft. We blijven voortdurend broeden op nieuwe, frisse ideeën die het Kein Geloel gevoel verder versterken.

Een belangrijk persoon daarbij is Thijs. Op de achtergrond houdt Thijs zich bezig met allerlei dingen, en dan voornamelijk op het gebied van sociale media. Thijs was bijvoorbeeld degene die de strakke regie voerde in het succesvolle project rondom het kampioenslied dat we gezamenlijk hebben gemaakt met Vieira Nkosi. Thijs houdt zich vaak op een afstandje en kan daardoor vaak messcherp analyseren wat wel en niet goed gaat bij wat we doen. Hij is daarmee een (voor het publiek) onzichtbare, maar onmisbare kracht achter de schermen.

 

Op de voorgrond

Freek is wel zichtbaar en weet zich als geen ander op sociale media te profileren. Freek heeft over van alles (dus ook ‘zijn’ Feyenoord) een sterke, duidelijke mening. Ik ken bijna niemand die sterker discussieert dan hij. Daarnaast is hij een begenadigd presentator, en beheerst hij het goed leiden van een gesprek tot in de puntjes. Kortom, de ideale man die onze gesprekken, die soms echt alle kanten op gaan, in de goede banen te leiden, en in de tussentijd ook genoeg zinnigs toe te voegen aan die gesprekken.

Rob is degene die over het algemeen het minste zegt tijdens de uitzendingen. Als hij echter wat zegt, is het bijna altijd raak. Soms met zijn fantastische gevoel en timing van humor, en andere keren weer met zijn rauwe, duidelijke mening. Ik vermoed dat de meeste supporters zich het beste herkennen in Rob. Een fijne, licht Rotterdamse tongval, in combinatie met een manisch Feyenoord-gevoel. Dronken van geluk wanneer het goed gaat en intense afkeer wanneer onze club ons weer eens in de steek laat. Geen poespas, maar gewoon recht voor zijn raap. Dat is typisch Rob.

Team Kein Geloel, net na het binnenhalen van de landstitel. De bekroning op een legendarisch seizoen.

Last but not least is Wesley, de meest bijzondere man die ik ken. Dikwijls vind ik hem onnavolgbaar, maar daarmee is hij wel uniek. Een groot deel van de successen van onze show, komen (soms onbewust) uit zijn koker. Zijn haat/liefde voor El Ahmadi, de ‘Coolsingel!’, de Insta Inspectah. Het zijn zomaar wat dingen uit afleveringen die veel interactie opleverden en waar Wesley verantwoordelijk voor is. Wesley is niet meer weg te denken bij Kein Geloel, wat extra bijzonder is in de wetenschap dat hij het aanvankelijk doodeng vond om publiekelijk een mening te verkondigen.

Bedankt!

Thijs, Freek, Rob, Wesley en ook ikzelf zijn een ijzersterk team. Een groep hechte vrienden, die ook achter de schermen dikwijls flinke onenigheid heeft. Uiteindelijk komen we daar altijd weer sterker uit, met het uiteindelijke doel nog betere uitzendingen te maken. Hoewel het altijd beter kan, zijn we erg tevreden over waar we nu zijn, en welke ontwikkelingen we individueel en als groep hebben doorgemaakt. Het maken van de podcast is elke week weer het hoogtepunt van mijn week.

Maar volgende week zal voor één keer niet de maandagavond (opnameavond) maar de dinsdagavond mijn hoogtepunt van de week zijn, wanneer we naar Hilversum reizen voor de verkiezing van de Online Radio Awards voor de beste podcast van 2018. Een prestigieuze prijs, die we ook echt graag willen winnen. Of dat ook gaat lukken, weten we volgende week, maar feit blijft dat ik ontzettend trots ben op wat we allemaal doen met Kein Geloel. Met of zonder prijs voelen we een enorme waardering en daarvoor wil ik jullie als trouwe fans enorm bedanken. Jullie voortdurende interactie werkt verslavend en zorgt ervoor dat we elke week weer staan te popelen om achter de microfoon te kruipen. Bedankt!

– Johan.