International Brad Jones Day

En weg was ‘ie. Nog voordat de discussie over wie de eerste doelman moest worden echt kon losbarsten, vertrok Brad Jones als een dief in de nacht. Hij ging nog even naar de club voor laatste formaliteiten, lachte vriendelijk in de camera, en bedankte iedereen voor de fijne tijd.

Daar waar je verwacht dat het Legioen de doelman massaal zou bedanken, gaf een snelle blik op de sociale media (deels) een ander beeld. Verschillende supporters reageerden alsof het eindelijk regende na een aanhoudende hittegolf. Geen boosheid, of teleurstelling bij het horen van het nieuws, maar eerder een gevoel van verlossing.

Onbegrijpelijk

De criticasters wijzen voornamelijk op het vorige seizoen, waarin Jones geen geweldige indruk achterliet. Zo was de Australiër debet aan verschillende tegengoals, veelvuldig balverlies en getreuzel. De sluitpost was geen schim meer van de speler die zo enorm beslissend was in het kampioensjaar. Hoewel dat voor vrijwel iedere speler gold, leek met name Jones het afgelopen seizoen te moeten ontgelden, met als gevolg dat verschillende fans opgelucht waren met zijn vertrek.

Onbegrijpelijk! Nee, Jones speelde vorig seizoen niet goed, en nee, hij genoot ook niet mijn voorkeur om dit seizoen te starten als eerste doelman, maar dat maakt hem toch geen persona non grata? Brad Jones is een geweldenaar en verdient een passend afscheid. Geen schop na op Twitter, maar een woord van dankbaarheid is op zijn plaats voor al zijn bewezen diensten.

Als blijk van waardering klap ik mijn handen stuk bij de rentree van elke willekeurige oud-speler, zelfs als hun inbreng zo marginaal was als Gerrit Hol of Glenn Kobussen. Maar bij spelers die ons kampioen hebben gemaakt in 2017 voelt wat geklap niet voldoende. Ze verdienen meer. Veel meer. Zeker bepalende spelers zoals Jones.

Feestdag

Daarom stel ik voor 18 september (de dag van zijn meest legendarische save, uit in Eindhoven) uit te roepen tot International Brad Jones Day, waar volgens goed Australisch gebruik op een willekeurig strand de festiviteiten plaatsvinden. Beetje surfen, boemerangen en barbecueën. Met een sympathieke glimlach zichtbaar genieten van al het moois van het leven, hoe moeilijk het soms ook kan zijn.

Uiteraard verdienen de andere selectiespelers van het kampioensjaar ook hun ‘shine’. Op 11 februari (dag van de geniale hak-assist tegen Groningen) vieren we voortaan Scharie Dag, waarop we gezamenlijk baco’s gaan drinken bij de kapper. Op 16 oktober (dag van de winnende goal in blessuretijd tegen NEC) eten we op KramerFest broodjes kroket tot we erbij neervallen en op 4 december (toen hij een beauty scoorde tegen Sparta) vieren we Toornstra Tag, door thuis te blijven.

Ikea en snorren

Niet alleen de bepalende spelers, maar ook de minder bekende namen verdienen aandacht. Op HamerFesta trekken we de klusoutfits aan, op Pär Hansson Dag (die toevallig samenvalt op Gustafson’s Gedenkdag) reizen we af naar de Ikea en op het VejoFeest laten we massaal onze snor staan (ja, jullie ook, dames!).

Met enige creativiteit kunt u de rest van de kampioensselectie langs gaan en uw verdere activiteitenagenda samenstellen. Hoe groots u de feestelijkheden maakt, laat ik aan u over. Ook wanneer u geen feestbeest bent, roep ik u op zo af en toe stil te staan bij al die spelers die elke dag hard hebben gewerkt om ons een onvergetelijk jaar te geven. Het zijn stuk voor stuk helden, en verdienen niks anders dan lof. Dus, Brad, bedankt voor alles! Weet dat je altijd welkom bent in Rotterdam, een plek waar we helden voor altijd met open armen ontvangen.

– Johan.