Hup Gini!

Ik heb een hekel aan Georginio Wijnaldum. Vanaf het moment dat Gini het in 2011 nodig vond de mooiste club van Nederland te verlaten voor PSV, verlaat het woord ‘overloper’ steevast mijn mond bij het horen van zijn naam. Van Feyenoord overstappen naar een directe concurrent, doe je simpelweg niet. Zeker niet als voormalig jeugdspeler.

De voortdurende ‘verzachtende omstandigheden’ die aangedragen worden door fans die begrip hebben voor de saillante transfer van zeven jaar geleden, komen inmiddels mijn strot uit. Dat zijn vertrek na een teleurstellend seizoen, met slechts een tiende plaats in de competitie, te rechtvaardigen is, slaat natuurlijk nergens op. Wijnaldum was als vaste basisspeler minstens zo schuldig aan de wanprestatie als de rest van zijn teamgenoten. Overlopen naar een directe concurrent wanneer je eigen club in brand staat, is laf en getuigt van weinig karakter. Alsof je een student die zakt voor zijn eindexamen havo, niet het jaar laat overdoen maar in plaats daarvan promoveert naar 6 vwo!?

Zout in de wonden

Met het zogenaamde “substantieel bedrag” dat hij destijds heeft overgemaakt ten behoeve van de jeugdopleiding, strooide hij vervolgens zand in onze ogen. Als hij echt zo’n liefde voor ‘zijn’ club had gehad (we vergeten gemakshalve dat hij langer in de jeugd van Sparta heeft gespeeld dan op Varkenoord), dan had hij zijn aflopende contract verlengd, zodat Feyenoord echt wat aan hem had kunnen verdienen bij een verkoop, zoals PSV later deed.

Dat Wijnaldum het aanvankelijk moeilijk had in Eindhoven, deed mijn Feyenoord-hart goed. De frivole buitenspeler uit de Kuip, werd gehaald als aanvallende middenvelder, maar bleek in de praktijk vooral op de bank en/of op de door hem gehate rechtsbuiten positie geposteerd. Pas na een blessure van Ola Toivonen, kreeg de nummer 10 een kans op het middenveld, en werd vanaf dat moment echt belangrijk voor zijn nieuwe club. Hij ging naar het WK, werd benoemd tot aanvoerder en werd ook nog eens kampioen. Een geboren Rotterdammer de schaal omhoog zien houden voor een Brabantse club. Hoeveel zout wilde onze voormalige publiekslieveling nog in onze wonden strooien?

Hoofdbrekens

Uiteindelijk verkaste Wijnaldum in 2015 naar Newcastle United, waar hij in tegenstelling tot veel landgenoten wel direct zijn draai wist te vinden. De frêle dribbelaar van toen was inmiddels getransformeerd tot krachtige middenvelder die voortdurend in beweging is en speelde zich in de kijker van grootmacht Liverpool. Hij verkaste al na een seizoen naar ‘The Reds’, waar trainer Jürgen Klopp hem sindsdien in vrijwel alle wedstrijden een basisplaats geeft.

Of Gini aanstaande zaterdag wederom een basisplaats krijgt in de Champions League finale, valt te bezien. Daar waar Klopp zich al nachten suf piekert hoe hij het in Europa vrijwel onverslaanbare Real Madrid moet kloppen, geeft de wedstrijd zaterdag (en dan vooral de aanwezigheid van ene G. Wijnaldum) mij inmiddels ook voldoende hoofdbrekens. Ik hou van Feyenoord, en koester grote bewondering voor elke speler die ooit in het magische shirt heeft mogen spelen.

Voormalige (vaak nauwelijks relevante) spelers als Norichio Nieveld, Bart Schenkeveld en Mitchell te Vrede verwelkom ik wanneer zij tegen ons moeten spelen steevast in de Kuip met een hard applaus. Op het internet speur ik naar de prestaties van oud-spelers in het buitenland, in de hoop dat ze het goed doen. Uit liefde voor de club, gun ik al die jongens, zeker de jongens van Varkenoord, het allerbeste. Behalve Wijnaldum dus…

Trots

Tot vandaag! Ik ben bereid de strijdbijl te begraven. Ik overweeg Wijnaldum zijn daad van 2011 te vergeven. Immers, voor het eerst sinds vijf jaar (Nuri Şahin in 2013) zal er vermoedelijk weer een oud-Feyenoorder zijn opwachting maken in de belangrijkste clubwedstrijd van het seizoen. Voor het eerst sinds twaalf jaar (toen in 2006 basisspeler Giovanni van Bronckhorst won van wisselspeler Robin van Persie) zal een jeugdexponent strijden om de beker met de grote oren. Daar mag je als Feyenoorder toch best wel een beetje trots op zijn? Wat zeg ik? Daar moet je trots op zijn!

Dus Gini, laten we het volgende afspreken. Wij laten het verleden rusten. Jij gaat zaterdag je stinkende best doen, en gaat die walgelijke club uit Madrid een Rotterdams poepie laten ruiken. Ik zal je hartstochtelijk aanmoedigen, zoals oud-Feyenoorders dat verdienen. Met de winst in de Champions League op zak, pak je nog een paar succesvolle seizoenen mee in Engeland, om vervolgens net als die andere Champions League-finalisten Gio, Kuyt en Van Persie, als gezegevierde held terug te keren naar de Kuip, alwaar ik je het hardst zal toejuichen van iedereen!

Hup Gini!

– Johan.